DOOS VAN PANDORA

Pandora was een vrouw uit de Griekse mythologie.
Zij had als eigenschap de nieuwsgierigheid die stond naast verschillende gaven die zij toegedeeld zij kreeg door de Goden.
Daarboven schonk Zeus haar een vat/doos waarin alle ongelukken zaten opgesloten.
Pandora opende door haar nieuwsgierigheid de doos en bevrijdde zo alle rampen en eindigde het zorgeloze bestaan van de mensheid.
Uit schrik klapte zij het deksel snel dicht waardoor hoop niet kon ontsnappen, als boodschap van troost.

Het hoofddoel van elk beeld blijft het opwekken van nieuwsgierigheid (de eigenschap die Pandora kreeg) en het behoud van de hoop in de basisvorm van de ruimtelijke figuur.
Dit hoofddoel impliceert dat elk beeld uit dezelfde eigenschap dient te bestaan.
Aangezien we spreken van een doos, is elk beeld volgens dezelfde hoofd basisvorm bepaald nl. de kubus (hoop).
Door het bepalen van verscheidene hoekpunten in deze kubus creëren we drie vertaalde beelden, wat dus aan één zijde éénvormigheid (eigenschap) vormt en aan de andere zijde verscheidenheid vormt (gaven).

Beeld 1: draagster van alle gaven.
Dit beeld bevat als gaven intelligentie, talent en manieren.
Intelligentie komt voor in de dubbele driehoek die in de natuurkunde als sterkste figuur wordt beschouwd.
Het talent vindt men terug in de overlappende steun die een goede gewichtsverdeling geeft.
Dit zijn de manieren van uitgesproken eenvoud en logica.

Beeld 2: schenkster van alle gaven.
Dit beeld bevat als gaven schoonheid en bevalligheid.
Schoonheid vindt men terug in de compositorische eigenschappen.
De bevalligheid komt vnl. voort uit het uitstekende gepaste driehoekige deel met steun.

Beeld 3: allebegaafde.
Dit beeld bevat als gaven spraak, schaamteloosheid en bedrieglijkheid.
Het is het meest massieve en sprekende beeld.
In dit beeld zijn de twee voorgaande beelden schaamteloos in elkaar gekopieerd.
Zij mag dan misschien het meest sprekende zijn ze is eveneens het meest schaamteloos en van daaruit dus bedrieglijk.